Zijn eerste naakten hebben een lichte, haast impressionistische toets. Later dimde hij de kleuren, maar behield het spannende spel van licht en donker. In al zijn naakten toonde Tjarko een charmante combinatie van die typisch mannelijke verheerlijking van het vrouwenlichaam met een toch ingetogen sfeer. Hij schilderde de naakten met dezelfde brutaliteit als zijn portretten ten voeten uit van jazzmusici en sporters. De vrouwen bewegen zich vrij en zonder gĂȘne. Wel valt opdat ook menig naakt haar rug toont.