In zijn landschappen laat Tjarko zien hoe hij met verf kon excelleren, mits die landschappen de voor hem noodzakelijke leegte hadden. Zijn eerste grote landschappen schilderde hij in een realistische stijl. Met een aan aquarel ontleende techniek liet hij de inkt of verf voor de achtergrond vloeien, om vervolgens met arceringen de verdeling van licht en schaduw aan te brengen. Daarna zette hij met een penseel de details neer die het werk een sterk realistische uitstraling geven. Zijn landschappen die hij rond 2001 schilderde in Groningen zijn door de forse wijze van schilderen volstrekt anders van aard. Toch is er een opvallende overeenkomst met zijn landschappen uit Afghanistan:de leegte!