Zijn eerste naakten hebben een lichte, haast impressionistische toets. Later
dimde hij de kleuren, maar behield het spannende spel van licht en donker. In al
zijn naakten toonde Tjarko een charmante combinatie van die typisch mannelijke
verheerlijking van het vrouwenlichaam met een toch ingetogen sfeer. Hij
schilderde de naakten met dezelfde brutaliteit als zijn portretten ten voeten
uit van jazzmusici en sporters. De vrouwen bewegen zich vrij en zonder gêne. Wel
valt opdat ook menig naakt haar rug toont.
